Biblioteka Centralna w Rudzie Śląskiej

Wpisy

  • środa, 13 grudnia 2017
  • sobota, 09 grudnia 2017
    • GOŚCIE, GOŚCIE...

       Dnia 9 grudnia w Dziale Dziecięcym CW odbyło się ostatnie w tym roku spotkanie „Fajnej Ferajny” była to impreza Barbórkowo-Świąteczna. Na spotkanie przybył zaproszony gość górnik Dariusz, który opowiedział dzieciom o pracy w kopalni, pokazał starą lampę karbidową i rzeźbę z węgla. Odpowiedział na pytania zadawane przez uczestników spotkania.

      Następnie wspólnie z gościem, Alicją i panią Kasią przeczytaliśmy  dalsze losy Jaroszka z książki pt. „Jaroszek i duch starej kopalni”

       Potem dzieci obejrzały film pt.”Bolek i Lolek wśród górników”

      Na koniec  dzieci ubrały papierową choinkę wg inscenizacji pt. „O choince” i otrzymały świąteczne upominki.

      Do zobaczenia w Nowym 2018 Roku.

      9.12.1729.12.17_a29.12.17.b29.12.17c2

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      sobota, 09 grudnia 2017 13:30
  • piątek, 08 grudnia 2017
    • BOŻE NARODZENIE

       

      Nadchodzą najradośniejsze święta - BOŻE  NARODZENIE.

      Oddział Dziecięcy Centralnej Wypożyczalni gościł u siebie dzieci z Przedszkola im. „Słonecznej Doliny” oraz uczniów  Szkoły Podstawowej nr 13.

      Zaproszeni goście wysłuchali wzruszającej opowieści pt. "Święty Mikołaj czy Dziadek Mróz?" Brata Tadeusza Rucińskiego,       o dzieciach z domu dziecka, do których najpierw przychodzi Dziadek Mróz, niezbyt miły i śpieszący się jegomość. A następnie do smutnych i rozczarowanych tą wizytą dzieci przychodzi Święty Mikołaj, który oprócz prezentów daje im swoje dobre                 i radosne serce oraz opowiada historię prawdziwego Mikołaja.

      Następnie przy pomocy „ruchomego kina” bibliotekarka przedstawiła dzieciom „Opowieść wigilijną wg Karola Dickensa, gdzie stary skąpiec Ebenezer Scrooge po wizycie trzech duchów odmienia swoje życie na lepsze.

      Na zakończenie spotkania dzieci poznały inscenizację pt. „O choince” przy pomocy której wspólnie ubrały papierową choinkę.

       

      Oto foto relacja ze spotkań, które odbyły się w dniach 4, 6, 7, 8, grudnia br.

       

       

      6.12.17

       

      7.12.17

       

      Do zobaczenia.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      piątek, 08 grudnia 2017 13:54
  • sobota, 18 listopada 2017
  • środa, 15 listopada 2017
  • czwartek, 09 listopada 2017
    • ŚWIATOWY DZIEŃ PLUSZOWEGO MISIA- 25 LISTOPADA

      Pluszowy miś to wierny towarzysz dzieciństwa, powiernik sekretów, pocieszyciel...Każdy posiada, bądź posiadał własnego ulubionego misia pluszowego.               

      Światowy Dzień Pluszowego Misia ustanowiono dokładnie w setną rocznicę powstania maskotki  Teddy Bear – w 2002 roku.

      Misie są często bohaterami powieści, bajek, filmów i piosenek, tak jak m.in. Kubuś Puchatek, Coralgol, Paddington, Miś Uszatek, Yogi, Rupert, Mój Brat Niedźwiedź, Mały Miś, Troskliwe Misie czy Gumisie. Nie można wyobrazić sobie świata bez uroczego, łagodnego misia. Jest on patronem wielu przedszkoli i żłobków w Polsce i na świecie.

      Nasza biblioteka jak co roku organizuje „Misiowy miesiąc”- bo chętne do udziału w spotkaniach są okoliczne przedszkola i szkoły. Dzieci poznają historię misia, rozwiązują zagadki, słuchają opowieści o misiach oraz wykonują różne prace plastyczne związane z tematyką spotkania.

      Oto foto relacja z pierwszych spotkań w których wzięli udział uczniowie klas II i I Szkoły Podstawowej nr 4 oraz grupa przedszkolna „Smerfy” z tej samej szkoły.

       

      6.11.17

       

       

      8.11.17

       

       

      9.11.171

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      czwartek, 09 listopada 2017 12:18
  • środa, 25 października 2017
    • TRZECIE "URODZINY" KOTA Z KLUCZY

      ” HERBERT MA JUŻ TRZY LATKA „(23.10.2014)

      Trzy lata temu, 23 października odbyła się uroczystość odsłonięcia figury kota z kluczy, który zamieszkał na parapecie Centrali  Miejskiej Biblioteki Publicznej. W uroczystości wzięli udział uczniowie klasy trzeciej Szkoły Podstawowej nr 4. Na trzecie urodziny kotka przyszli uczniowie z klasy pierwszej tejże szkoły.  

      Wcześniej w sobotę (21.10.17) świętowała „Fajna Ferajna”, dzieci poznały już historię kota z kluczy, wysłuchały więc na spotkaniu opowieści,  ilustrowanej slajdami pt. „Czarka” wg książki Ludwiki Woźnickiej. Zanim dzieci udały się do galerii wykonały w Dziale Dziecięcym identyfikatory z czarnym kotem ( wycinały, kleiły). Potem było śpiewanie "sto lat" i dmuchanie świeczek na mysim torcie oraz losowanie upominków  dla dzieci od solenizanta.

       

       

      21.10.171

       

      Dnia 25.10.17 podczas imprezy zorganizowanej z Mediateką dzieci zobaczyły prezentację pt. „Kot Herbert nasz biblioteczny przyjaciel”, która przypomniała historię kota z kluczy i wyjaśniła pochodzenie imienia kota.
      Uczestnicy spotkania rozpoznawali sławne koty na obrazkach, oglądali książki o kotach. Dzieci wykonały portret kota- wyklejały kontur skrawkami czarnego papieru, była to praca całej klasy. Na zakończenie zaśpiewali Herbertowi tradycyjne „Sto lat”. Był „mysi tort” dla Herberta, a dla dzieci cukierki.

       

      25.10.17

       Do zobaczenia.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      środa, 25 października 2017 14:43
  • poniedziałek, 23 października 2017
    • Conradowskie wypominki...

      Witam

      i uprzejmie donoszę, choć to powszechnie wiadomo, że jednym z patronów 2017 Roku został wybrany Joseph Conrad, wybitny angielski pisarz polskiego pochodzenia. Z tej okazji CW postanowiła przybliżyć sylwetkę naszego, wielkiego rodaka organizując ogólnodostępny wykład nt. życia i dzieła znakomitego prozaika. Do współpracy zaproszono dr nauk human. P. Jolantę Szcześniak, która już wielokrotnie gościnnie i honorowo, prowadziła takie spotkania dla CW, zawsze ze znakomitym skutkiem. I tym razem nie mogło być inaczej. Jolanta wystąpiła w podwójnej roli, autorki wykładu i prelegentki, i w każdej z nich wypadła rewelacyjnie. Wykład był zwarty, treściwy i umiejętnie skonstruowany, aby trafić do zgoła różnych odbiorców. Forma wypowiedzi podkreślona piękną polszczyzną i świetną dykcją prelegentki wspaniale korespondowała z wartością intelektualną wykładu.
      Chapeau bas! Panowie i Panie.DSCN0906

        Z prelekcji wyłonił się obraz Conrada - człowieka wielce skromnego, patrioty, a zarazem kosmopolity, prekursora "Europy bez granic", miłośnika podróży morskich zmuszonego do życia na lądzie, klasyka prozy angielskiej, choć posługującego się angielszczyzną z silnym obcym akcentem, a przede wszystkim twórcy, stanowiącego odrębne zjawisko w literaturze światowej. Miejmy nadzieję, że licznie przybyli (a wiem o czym piszę), czyli grono stałych bibliofilek oraz uczniowie CKU pod wodzą nauczycielek zyskali świadomość wartości Conradowskiego dzieła, która skłoni ich do sięgania po jego prozę, bo przecież tacy jak ON -  "nie wszystek umierają". Pamiętajmy
      o nich nie tylko w miesiącu spadających liści, a zawsze, czytając z zachwytem ich ponadczasowe dzieła. Do czego niestrudzenie namawia Was miłośniczka nie tylko Conrada, ale ogólnie dobrej literatury -
      Wasza Bibliotekarka.
      DSCN0904DSCN0905
      Kochajmy pisarzy, czytajmy ich książki!!!

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 23 października 2017 13:16
  • sobota, 14 października 2017
    • URODZINY

      Dzisiaj 14 października na spotkaniu „Fajnej Ferajny „ obchodziliśmy 91 urodziny Kubusia Puchatka,  misia o bardzo małym rozumku, jest to fikcyjna postać z literatury dziecięcej, stworzona przez brytyjskiego pisarza A. A. Milne’a.

      W pierwszej książce o Kubusiu Puchatku wydanej 14 października 1926 roku, pojawiły się takie postacie jak: Prosiaczek, Tygrys, Królik, Kłapouchy, Sowa, Mama Kangurzyca i Maleństwo oraz Krzyś( którego pierwowzorem był syn autora Christopher Robin Milne).

      Podczas zajęć dzieci wykonały kwiaty z liści dla solenizanta, wysłuchały opowieści o twórcy Kubusia oraz obejrzały w mediatece  film o przygodach misia. Oto foto relacja ze spotkania:

       

      14.10.17.B

       

      14.10.17_c1

       

       

       

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      sobota, 14 października 2017 13:54
  • poniedziałek, 09 października 2017
    • Kącik POEtronowy.

       

       

      julia_hartwig_fot._anna_bedynska_ag

       

       

      14 lipca 2017 roku zmarła nestorka polskiej poezji , eseistka i tłumaczka -  Julia Hartwig. Mąż poetki,  Artur Międzyrzecki (poeta, tłumacz) tak swego czasu scharakteryzował żonę:

      "Podobno nie uchodzi tak mówić i pisać, ale – po dojrzałym namyśle – chciałbym również ją zaliczyć do tego pięknego grona osób zawsze z sobą tożsamych. Nie znam nikogo, o kim mógłbym z takim przekonaniem powiedzieć: poezja uosobiona." Czesław Miłosz zaś, który był świadkiem jej pierwszych prób literackich, tak pisał po latach:

      "Ktoś powiedział, że każdy wiersz liryczny jest cząstką autobiografii, nawet jeżeli nic w nim nie ma z wyznań. Wierszy Julii Hartwig nie umiem czytać inaczej niż układając z nich autobiograficzną opowieść. Osobą, która opowiada, jest kobieta z polskiej inteligencji, mająca za sobą doświadczenia lat wojny, dużo podróżująca, o znacznej wiedzy o sztuce, wyposażona w znajomość obcych języków, zadomowiona w trzech miastach: Warszawie, Paryżu i Nowym Jorku. Osoba ta jest też poetką, szukając określenia, wybrałbym przymiotnik: wykwintną, przez co chyba rozumiem jej powściągliwość. Jej życie, tak jak ukazuje się w tej poezji, było pełne nieszczęść
      i klęsk, ale znalazła sposób, żeby mówić o tym jakby okólnie, poprzez nazywanie zjawiających się przed oczami obrazów. Jej głos jest równy, nie ścisza się do szeptu, ani nie nasila się do krzyku."
      Utwory Julii Hartwig tłumaczone były na wiele języków, nie tylko europejskich. Do jej najważniejszych tomów poetyckich należą: "Czuwanie" (1978), "Czułość" (1992), "Zawsze od nowa" (1999), "Nie ma odpowiedzi" (2001), "Błyski" (2002), "Bez pożegnania" (2004),To wróci" (2007),"Jasne niejasne" (2009), "Gorzkie żale" (2011), "Zapisane" (2013) i "Spojrzenie" (2016).
      Jej ostatnie zbiory zyskiwały entuzjastyczne recenzje. Była sześciokrotnie nominowana do nagrody Nike.

      Sama również zajmowała się przekładami z  języka angielskiego i francuskiego. Tłumaczyła takich poetów jak Apollinaire, Max Jacob, William Carlos Williams, Allen Ginsberg, Arthur Rimbaud czy Blaise Cendras..

       

      CZUŁOŚĆ

       

      Patrzy na ciebie zadarłszy główkę do góry
      Jesteś jej niebem i twoja twarz stanowi na tym niebie
      słońce i niepogodę
      Jest małym pisklęciem które chciałoby usiąść wśród gałęzi twoich ramion
      pełna świergotów i tak od ciebie zależna
      że wzruszyłoby to nawet serce z kamienia
      Już tyle lat minęło a w lustrze w które patrzysz
      wciąż jeszcze jawi ci się obraz jej malutkiej
      stojącej obok ciebie z zadartą główką
      i zapomnianą już dziś prośbą czy pytaniem
      na które teraz odpowiedzieć za późno


      GDZIE SĄ TE LISTY...

       

      Gdzie są te listy, w których ktoś napisze:
      Czekamy na ciebie, a przy nas łagodność, spokój i ogród szumiący drzewami.
      Tutaj milczenie nie będzie przymusem, ani nie będzie przymusem rozmowa.
      Gdzie są te sny, w których znajdziemy pokrzepienie,
      gdzie tarasy pochmurnych zamków nad brzegami rzek
      i gdzie niewytłumaczone szczęście kołyszące nas jak rytm pociągu
      w drodze do bezpiecznego schronienia, w którym nie mieszka potwarz ani nóż.
      I gdzie jest miejsce dla szaleńca, który wzgardził zdrowiem,
      dla wszystkiego, co nagłe,
      dla błyskawicy, burzy, lecącego meteorytu.
      Gdzie schron dla wygnańców i ich wyobrażeń o ty, czym może być świat i oni sami.
      Gdzie jest miejsce dla drzewa, które pamięta dawne losy drzew,
      dla zwierzęcia, które nie zapomniało o swoim dawnym królestwie
      i dla małych rybek, które łowiliśmy rękami jako dzieci na piaszczystym brzegu morza.
      Gdzie jest miejsce dla skargi i odmowy, dla godności i lojalnej przyjaźni,
      gdzie są nie wydeptane ścieżki w lesie i prosta droga do nieba.
      Gdzie jest wiara płynąca nie z uciemiężenia, ale z siły i nielekceważenia rozumu.
      Gdzie jest świadectwo pełne i wiarogodne,
      które nie boi się śmiechu ani szyderstwa.

       

      PO PROSTU

       

      Na wszystko przyjdzie pora
      Ale nie przyjdzie czas wskrzeszenia pierwszych nadziei
      i pierwszych miłości
      ani utrwalenia w słowach tego co przebiega ci przez głowę jak wiatr
      i bywa przeczuciem jakiejś ważnej prawdy
      lecz umyka tak szybko jakoby swawoliło
      Przychodzi jednak nieodwołalnie pora
      kiedy po kolei tracić zaczynasz wszystko co kochałeś
      i wszystkich którzy odchodząc stąd
      nie wyjawiają ci czy odchodzą zawiedzeni.
      Przychodzi ten czas
      a ty przyjmujesz go bez wstydu i pokory
      ot tak po prostu.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      czytelnia123
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 09 października 2017 09:46

Tagi

Zakładki

Kanał informacyjny